Syndroom.info

Syndroom van Tietze

1. Overzicht syndroom van Tietze

Het syndroom van Tietze is een zeldzame aandoening waarbij het kraakbeen tussen de ribben en het borstbeen ontstoken is. Dit leidt tot (hevige) pijn die met name voelbaar is bij beweging, hoesten en niezen.

De gevolgen van het syndroom van Tietze zijn heftig, maar niet gevaarlijk, want:

Hoewel het syndroom van Tietze niet gevaarlijk is, kan de pijn het dagelijks functioneren ernstig verstoren. Het syndroom houdt meestal enkele maanden aan en kan op iedere leeftijd ontstaan.

1.1 Syndroom van Tietze symptomen

De pijn die ontstaat bij het syndroom van Tietze is meestal beperkt tot één kant van het lichaam. De pijn ontstaat vrij plotseling en houdt enkele maanden aan. In sommige gevallen kleurt de huid rood op de plek van de pijn.

Dit is een gevolg van de ontsteking.

Er is niets bekend over de oorzaak van het syndroom van Tietze.

Lees verder over de symptomen bij syndroom van Tietze symptomen.

1.2 Syndroom van Tietze oorzaak

Er is niets bekend over de oorzaak van het syndroom van Tietze. In het bloed zijn geen afwijkingen te zien. Het syndroom wordt soms voorafgegaan door een overbelasting of lichte schade aan het kraakbeen.

Die schade kan bijvoorbeeld ontstaan door langdurig hoesten of een klap op de borst.

Toch heeft in lang niet alle gevallen een dergelijke gebeurtenis plaatsgevonden voordat het syndroom ontstaat. Lees meer over de mogelijke oorzaken bij het kopje syndroom van Tietze oorzaak.

1.3 Syndroom van Tietze behandeling

Er bestaat geen behandeling die leidt tot directe genezing van het syndroom van Tietze. De pijn verdwijnt na enkele maanden vanzelf. Behandeling is gericht op pijnbestrijding.

De huisarts schrijft meestal pijnstilling uit de NSAID-familie voor. Dit zijn pijnstillers die tegelijkertijd ontstekingen remmen. In ernstigere gevallen worden sterkere ontstekingsremmers voorgeschreven.

Lees hier verder over bij syndroom van Tietze behandeling.

1.4 Syndroom van Tietze en zwangerschap

Het syndroom van Tietze wordt vaak voorafgegaan door een zware belasting van het lichaam en met name het borstbeen. Een zwangerschap is een zware belasting voor het hele lichaam. Om deze reden is het niet ongebruikelijk dat het syndroom van Tietze ontstaat tijdens de zwangerschap.

Hoewel dit de zwangerschap zwaarder maakt, is het syndroom ook hier niet gevaarlijk. Lees verder over het syndroom van Tietze tijdens de zwangerschap bij het kopje syndroom van Tietze zwangerschap.

2. Symptomen syndroom van Tietze

Het syndroom van Tietze wordt gekenmerkt door acute, vaak hevig pijn op de borst. Deze pijn is zo hevig dat deze soms verward wordt met een hartinfarct. Andere symptomen van Tietze zijn gevoeligheid van de rib zelf en een rode verkleuring van de huid op de plek van de ontsteking.

De pijn kan zo hevig zijn dat geen enkele beweging mogelijk is.

syndroom van tietze borstbeen

Het syndroom van Tietze wordt meestal veroorzaakt door een ontsteking rond het borstbeen.

2.1 PIJN EN ANGST HARTINFARCT

De pijn op de borst is continu aanwezig, maar heviger bij hoesten, niezen en beweging. Ook de ademhaling zelf kan voor scherpe pijnscheuten zorgen. Ook bij aanraking wordt de pijn heviger.

De pijn kan zo hevig zijn dat geen enkele beweging mogelijk is. Dit kan erg eng zijn om de volgende reden:

Omdat de pijn bij het syndroom van Tietze hevig en acuut is, wordt het syndroom soms aangezien door een hartinfarct. De angst hiervoor kan extra symptomen veroorzaken bij de persoon, zoals angstaanvallen, paniek, hyperventileren en flauwvallen.

2.2 DUUR SYNDROOM VAN TIETZE

Het syndroom van Tietze houdt meestal maximaal 12 weken aan. De pijn is het hevigst gedurende de eerste weken. In enkele gevallen blijft de pijn langer aanwezig of komt de pijn af en toe terug.

Het syndroom van Tietze heeft dan een chronisch karakter. Intensieve inspanning kan leiden tot een tijdelijke terugkeer van de pijn.

Overbelasting lijkt een rol te kunnen spelen bij het ontstaan van het syndroom van Tietze

Overbelasting lijkt een rol te kunnen spelen bij het ontstaan van het syndroom van Tietze

3. Oorzaak syndroom van Tietze

Over de oorzaak van het syndroom van Tietze is helaas nog weinig bekend. Soms gaat een overbelasting, grote inspanning of beschadiging aan het kraakbeen vooraf aan Tietze. Dit is echter niet altijd het geval.

Hierdoor blijft het gissen naar de oorzaak van Tietze.

Ook een flinke klap op de borst kan soms voorafgaan aan het syndroom.

3.1 SCHADE, OVERBELASTING OF INSPANNING EN TIETZE

Wanneer een weefsel onder veel druk staat door inspanning, overbelast is of beschadigd raakt, kan het voorkomen dat er een ontsteking ontstaat. Soms lijkt dit het geval te zijn bij Tietze. Zo is het niet ongebruikelijk dat het syndroom ontstaat tijdens de zwangerschap.

De zwangerschap is een zware aanslag op het gehele lichaam. Ook een flinke klap op de borst kan soms voorafgaan aan het syndroom. Hoewel de link tussen zo’n gebeurtenis en Tietze logisch lijkt, is er nog altijd geen wetenschappelijk bewijs voor gevonden. In veel gevallen ontstaat Tietze namelijk ook zonder dat er een dergelijke gebeurtenis aan voorafgaat.

Naast fysieke schade of overbelasting, zijn er ook aanwijzingen dat bepaalde infecties het syndroom kunnen veroorzaken. Ook hier is echter nog geen sluitend wetenschappelijk bewijs voor gevonden.

3.2 ONDERZOEK NAAR OORZAAK SYNDROOM VAN TIETZE

Het lijkt erop dat het syndroom verschillende oorzaken kan hebben, waarvan sommige niet direct zichtbaar zijn. Er is nog veel onderzoek nodig om de exacte oorzaak van het syndroom van Tietze te achterhalen. Of dit onderzoek er komt is echter de vraag, omdat het syndroom goed te behandelen is met pijnstilling en ontstekingsremmers en geen direct gevaar voor de gezondheid vormt.

4. Behandeling syndroom van Tietze

De behandeling van het syndroom van Tietze is gericht op pijnbestrijding. Er bestaan geen medicijnen die zorgen voor directe genezing. Het lichaam herstelt vanzelf. Meestal is pijnstilling voldoende bij Tietze. Soms is er meer behandeling nodig door de pijn.

Een arts kan ervoor kiezen ontstekingsremmende medicijnen te injecteren in het ontstoken kraakbeen.

4.1 VOORGESCHREVEN PIJNSTILLING

In de meeste gevallen wordt Tietze behandeld met pijnstilling. De arts schrijft pijnstilling voor uit de NSAID-familie. Dit is pijnstilling die tegelijkertijd ook ontstekingsremmend werkt. Voorbeelden van NSAID-pijnstillers zijn ibuprofen en diclofenac. Het medicijn en de dosering hangt af van de mate van pijn en het gewicht van de patiënt.

Soms is de pijn zo hevig, dat een behandeling die alleen bestaat uit pijnstillers niet voldoende is.

De pijnstillers kunnen bijwerkingen veroorzaken. Lees altijd de bijsluiten en vraag bij onduidelijkheden de arts om meer informatie.

4.2 INJECTIE IN ONTSTOKEN KRAAKBEEN

Soms is de pijn zo hevig, dat een behandeling die alleen bestaat uit pijnstillers niet voldoende is. In dergelijke gevallen kan de arts ervoor kiezen een injectie toe te dienen met corticosteroïden. Dit zijn sterke ontstekingsremmers.

De arts doet het volgende met deze corticosteroïden:

De corticosteroïden worden direct in het ontstoken kraakbeen geïnjecteerd, zodat het direct de ontsteking kan aanpakken. Meestal zorgt een injectie voor directe verlichting van de klachten.

4.3 ZENUWBLOKKADE

In zeldzame gevallen kan de arts ervoor kiezen de zenuwgeleiding in de borst deels te blokkeren. Hierdoor neemt de pijn aanzienlijk af. Voor deze vorm van behandeling wordt niet vaak gekozen bij het syndroom van Tietze.

syndroom-van-turner-erfelijk

5. Zwangerschap syndroom van Tietze

Het lijkt erop dat een (lichte) beschadiging of zware belasting van de ribben kan leiden tot het syndroom van Tietze. Een zwangerschap is een zware belasting van het gehele lichaam. Het komt geregeld voor dat tijdens de zwangerschap het syndroom van Tietze ontstaat. Het syndroom van Tietze tijdens de zwangerschap is erg onprettig, omdat de zwangerschap zelf al genoeg ongemakken met zich meebrengt.

Bij het syndroom van Tietze worden soms corticosteroïden direct in het ontstoken kraakbeen geïnjecteerd door de arts om directe verlichting te geven.

5.1 BEHANDELEN SYNDROOM VAN TIETZE TIJDENS ZWANGERSCHAP

Hoe het syndroom van Tietze behandeld wordt tijdens de zwangerschap hangt onder andere af van de ernst van het syndroom en de fase van de zwangerschap. Tijdens de gehele zwangerschap wordt afgeraden om pijnstilling uit de NSAID-familie te nemen, omdat dit een negatieve werking op de vrucht kan hebben. Tijdens het derde trimester kunnen NSAID-pijnstillers onder andere de weëen remmen.

Gebruik medicijnen alleen in samenspraak met de arts. Er kan bijvoorbeeld besloten worden om een lage dosering NSAID-pijnstilling te nemen.

Het gebruik van corticosteroïden tijdens de zwangerschap is redelijk veilig gebleken. Bij het syndroom van Tietze worden soms corticosteroïden direct in het ontstoken kraakbeen geïnjecteerd door de arts om directe verlichting te geven. Ook over het gebruik van corticosteroïden moet met de arts overlegd worden.

Tijdens de zwangerschap kan wel gewoon paracetamol genomen worden, mits de juiste dosering genomen wordt. Het gebruik van paracetamol heeft geen invloed op de ontwikkeling van de baby.

tags

Syndroom - Aids - Fibromyalgie - Behandeling - Symptomen - Aandoening - Down - Tourette- Tietze - Hiv - Pijn - Syndromen - Behandelen - Kenmerken - Spierreuma - Vitamine B12 - Reuma - Asperger - Cushing - Autisme - Fibromyalgie test