Syndroom.info

Nefrotisch syndroom

1. Overzicht nefrotisch syndroom

Het nefrotisch syndroom is een verstoring van de nierfunctie wat verschillende aandoeningen als gevolg heeft.

Mensen met het nefrotisch syndroom verliezen een grote hoeveelheid eiwit via de urine (proteïnurie), hebben vochtophoping in de benen, een te laag eiwitgehalte in het bloed en een te hoog vetgehalte in het bloed. Dit heeft verschillende gevolgen voor de gezondheid.

1.1 Nefrotisch syndroom symptomen

Symptomen van het nefrotisch syndroom ontstaan doordat het lichaam veel eiwitten verliest via de urine. Het gevolg hiervan is dat er een tekort aan eiwit in het bloed ontstaat.

Op zijn beurt zorgt dit voor vochtophoping in de weefsels (vooral benen) en een te hoog vetpercentage in het bloed. Vochtophoping rond de longen kan zorgen voor ademhalingsproblemen.

Ook kunnen er stollingen ontstaan in de bloedvaten. Lees er meer over bij nefrotisch syndroom symptomen.

1.2 Nefrotisch syndroom kind

Over het algemeen zijn kinderen met het nefrotisch syndroom goed te behandelen. In ongeveer een kwart van de gevallen is de behandeling minder makkelijk. De gevolgen voor het kind zijn in alle gevallen vrij groot.

Er zal veel verzuimt moeten worden op school en ook het contact met leeftijdsgenoten kan minder worden door de gezondheid. Het kind heeft veel begeleiding nodig in het behandelingstraject.

Over het algemeen is de prognose voor kinderen met het nefrotisch syndroom gunstiger dan voor volwassenen.

Lees verder bij de paragraaf nefrotisch syndroom kind.

1.3 Nefrotisch syndroom behandeling

De behandeling van het nefrotisch syndroom hangt sterk af van de oorzaak. In eerste instantie worden vooral de symptomen bestreden. Vaak worden corticosteroïden voorgeschreven om uitscheiding van eiwitten in de urine te verminderen.

Medicijnen dienen daarnaast progressie naar een ernstiger stadium te stoppen. Complete genezing is vaak niet mogelijk. Het dieet moet worden aangepast op de aandoening om klachten te voorkomen.

Lees meer over de behandeling bij behandeling.

1.4 Nefrotisch syndroom dieet

Een onderdeel van het leren leven met het nefrotisch syndroom is het veranderen van het dieet. Iemand met het nefrotisch syndroom verliest meer eiwitten dan een gemiddelde persoon. Uitscheiding van eiwitten kan zoveel mogelijk worden voorkomen door niet meer dan 1 gram eiwit per kilogram lichaamsgewicht per dag te eten.

Wordt er meer gegeten, dan kan de uitscheiding van eiwitten verhoogd worden. Daarnaast moet er veel energierijk voedsel gegeten worden om de opname van eiwitten te bevorderen.

Lees verder over het dieet onder het kopje nefrotisch syndroom dieet.

 

2. Symptomen van nefrotisch syndroom

Het belangrijkste kenmerk van het nefrotisch syndroom is het verlies van eiwitten via de urine proteïnurie. Als gevolg van dit verlies ontstaan er een aantal symptomen met verschillende gevolgen voor de gezondheid.

Niet iedereen met het nefrotisch syndroom krijgt alle hieronder genoemde symptomen en niet altijd in de zelfde mate en ernst.

2.1 Symptomen nefrotisch syndroom

Deze symptomen zijn:

Proteïnurie oftewel verlies van eiwitten via de urine, is het kenmerk waardoor alle andere symptomen van het nefrotisch syndroom ontstaan.

Hypo-albuminemie betekent het hebben van een laag eiwitgehalte in het bloed. Dit is een logisch direct gevolg van de te grote uitscheiding van eiwitten door de nieren. Hypo-albuminemie zorgt op zijn beurt weer voor meer symptomen.

Afwijkingen vetgehalte: Als gevolg van het lage eiwitgehalte in het bloed stijgt naar verhouding automatisch het vetgehalte in het bloed. In de prakrijk blijkt echter dat er daarnaast ook nog eens extra vet wordt aangemaakt en minder vet wordt afgebroken. Een hoog vetgehalte in het bloed is schadelijk. De bloedvaten kunnen onder andere sneller dichtslibben, wat leidt tot trombose. Een onderdeel van dit verhoogde vetgehalte is dat ook het cholesterolgehalte te hoog is (hypercholesterolemie).

Trombose: Zoals genoemd neemt de kans op trombose toe bij het nefrotisch syndroom. Bloedcellen activeren sneller de stolling, wat ernstige gevolgen kan hebben. Plotselinge grootschalige bloedstolling kan levensbedreigend zijn.

Oedeem oftewel het vasthouden van vocht vindt vooral plaats in de voeten en oogleden, maar kan in latere stadia ook in de benen en zelfs door het gehele lichaam plaatsvinden. Ook rond de longen kan er vocht worden vastgehouden, wat kan leiden tot ademhalingsproblemen. Oedeem is het meest zichtbare symptoom van het nefrotisch syndroom en voor patiënten ook vaak de eerste aanleiding om een arts te bezoeken.

Minder (veel) plassen: Als het gevolg van vocht vasthouden wordt er minder geplast en ook minder vaak.

Schuimende urine: De urine kan gaan schuimen door het hoge eiwitgehalte.

Niet iedereen met het nefrotisch syndroom heeft al deze symptomen even duidelijk of even ernstig. Daarnaast kunnen er als gevolg van deze symptomen nog andere verschijnselen optreden.

 

3. Nefrotisch syndroom kind

Het nefrotisch syndroom bij kinderen presenteert zich vaak iets anders dan bij volwassenen. Hoewel de symptomen hetzelfde zijn, slaat behandeling vaak beter aan.

Bij kinderen gaat het in ongeveer 75% van de gevallen om de zogenaamde minimal changes vorm, oftewel minimale veranderingen. Dit wil zeggen dat de nier zelf niet beschadigd is.

3.1 Minimal changes

Wanneer het om een vorm van het nefrotisch syndroom is waarbij minimale veranderen zijn, slaat behandeling normaal gesproken goed aan. Bij kinderen met deze vorm van het syndroom wordt meestal prednison voorgeschreven.

In verreweg de meeste gevallen worden er goede resultaten behaald met gebruik van prednison. Wanneer het syndroom regelmatig terugkeert wordt er, net als bij volwassenen, vaak gekozen voor cyclosporine of cyclofosfamide.

Bij hevige vormen worden er ook andere medicijnen voorgeschreven, zoals ACE-remmers, die eiwituitscheiding moeten verminderen.

3.2 Bij beschadigd nierweefsel

In sommige gevallen is het nierweefsel van het kind beschadigd door het syndroom. Afhankelijk van de schade moet behandeling hierop worden aangepast.

Deze vorm van het nefrotisch syndroom is door de aanwezige schade aanzienlijk lastiger te behandelen dan de minimal changes-vorm. In sommige gevallen zal de staat van de nier steeds verder verslechteren, waardoor dialyse of een niertransplantatie nodig is.

4. Behandeling nefrotisch syndroom

Het nefrotisch syndroom is over het algemeen redelijk goed te behandelen. Het type behandeling hangt af van het type nefrotisch syndroom. Het secundair nefrotisch syndroom wordt veroorzaakt als bijwerking van een ander ziektebeeld.

Bij het primair nefrotisch syndroom is de oorzaak vaak lastig vast te stellen. Meestal ligt de oorzaak ergens in de nieren zelf.

4.1 Primair nefrotisch syndroom behandeling

Bij het primair nefrotisch syndroom worden corticosteroïden voorgeschreven, meestal prednison. Vooral bij kinderen met het nefrotisch syndroom is prednison vrij effectief. Wanneer het syndroom veelvuldig terugkomt wordt er gekozen voor andere medicijnen, zoals cyclosporine en cyclofosfamide.

Naast de corticosteroïden worden ook plastabletten en bloedverdunners regelmatig voorgeschreven. Plastabletten moeten de vochtophoping (oedeem) tegengaan, bloedverdunners gaan eventuele stollingen in de bloedvaten tegen.

Tenslotte worden bloeddrukverlagers voorgeschreven om de eiwituitscheiding tegen te gaan en cholesterolverlagers om het vetgehalte in het bloed te verlagen. Het vetgehalte is vaak verhoogd bij het nefrotisch syndroom.

In sommige gevallen wordt het eiwitgehalte in het bloed omhoog gebracht door middel van een infuus met hierin albumine, een eiwit dat veel voorkomt in het bloed.

4.2 Secundair nefrotisch syndroom behandeling

Wanneer het nefrotisch syndroom als bijgevolg optreedt van een ander ziektebeeld, zal behandeling er vooral op gericht zijn dit andere ziektebeeld te voorkomen. Bij het primair nefrotisch syndroom is het vaak lastig de oorzaak te achterhalen en te verhelpen.

Daarom wordt er gekozen voor symptoombestrijding. Bij het secundair nefrotisch syndroom ligt dit vaak anders: de oorzaak zelf kan worden aangepakt. Wat de specifieke behandeling is hangt dan ook sterk af van de oorzaak. Vaak worden ook medicijnen voorgeschreven die mensen met het primair nefrotisch syndroom krijgen.

Dit vermindert de klachten in de tijd dat de oorzaak van het syndroom zelf nog niet is opgelost.

4.3 Dieet bij nefrotisch syndroom

Een belangrijk deel van de behandeling van het nefrotisch syndroom bestaat uit het hebben van het juiste dieet. Voeding met veel eiwitten zal leiden tot meer eiwituitscheiding door de nieren, wat de klachten zal verergeren.

Ook voeding met teveel zouten is ongunstig voor het verloop van de aandoening. Samen met de arts zal er worden gekeken naar een dieet dat meer klachten zal voorkomen en de bestaande klachten zal verminderen.

Lees meer over het dieet bij het nefrotisch syndroom bij nefrotisch syndroom dieet.

 

5. Nefrotisch syndroom dieet

Een belangrijk onderdeel van de behandeling van het nefrotisch syndroom bestaat uit het hebben van een uitgebalanceerd dieet. Dit dieet moet speciaal worden samengesteld voor het nefrotisch syndroom, om extra vochtophoping en eiwituitscheiding te voorkomen.

Met hulp van het ziekenhuis kan er een dieet op maat gemaakt worden. Een juist dieet zal een verergering van de klachten zoveel mogelijk voorkomen en sommige klachten verminderen.

5.1 Weinig zout en eiwitten in het dieet

Iemand die lijdt aan het nefrotisch syndroom doet er goed aan een zoutarm dieet te hebben. Zout zorgt voor het vasthouden van vocht in het lichaam.

Bij het nefrotisch syndroom is er al sprake van vochtophoping in het lichaam, waardoor extra vocht vasthouden schadelijk kan zijn. Bij het nefrotisch syndroom is de behandeling er onder andere op gericht juist extra vocht uit te scheiden.

Wanneer een teveel aan eiwitten wordt genuttigd, zal een deel worden omgezet in energie, maar een deel het lichaam ook weer verlaten via de urine. Dit is ook het geval bij mensen met het nefrotisch syndroom. Mensen met het nefrotisch syndroom hebben echter al een verhoogde eiwituitscheiding.

Een eiwitoverschot in de voeding zal leiden tot nog meer eiwituitscheiding, wat vanzelfsprekend onwenselijk is. Meestal wordt patiënten met het nefrotisch syndroom aangeraden per dag maximaal 0,8 – 1 gram eiwit per kilogram lichaamsgewicht te nuttigen.

Dit is een hoeveelheid eiwit die ook gezonde mensen wordt aangeraden, maar in de praktijk nuttigt een gemiddeld persoon dagelijks meer eiwit per dag.

tags

Syndroom - Aids - Fibromyalgie - Behandeling - Symptomen - Aandoening - Down - Tourette- Tietze - Hiv - Pijn - Syndromen - Behandelen - Kenmerken - Spierreuma - Vitamine B12 - Reuma - Asperger - Cushing - Autisme - Fibromyalgie test